koortje van Gerrit: Feestverslag

Het etentje vorige week was heel gezellig, en smakelijk bovendien (Texels Kwartier, Zwaanstraat). En we hebben nog wat gezongen ook. Jan Bakker met zijn 80-basser heeft zowat de hele avond voor ons gespeeld, solo en begeleidend. Jan zong zelf een paar prachtige liederen. Ik heb een paar titels proberen op te schrijven - misschien kunnen we tekst en muziek nog in handen krijgen om toe te voegen aan ons koorrepertoir. Hij zong van De Dijk o.a.: 'Als het golft' en 'Wees niet bang'. Het laatste leek me wel geschikt als steun bij die moderne psychotherapie, op je aandacht gericht of zo. Wees niet depressief. En hij zong bijv. ook iets van Guus Meeuwis, die Lennard Cohens 'Streets of London' in gevoelig Nederlands vertaalde. Ik zal Jan nog bellen.
Uit zijn bundels (waarin een paar honderd genummerde liedjes staan) zongen we naar keuze. Wie het eerst of het hardst een nummer riep kwam aan de beurt. Veel liedjes stonden trouwens ook in onze eigen zangbundel. Dat komt, hoorde ik een van de veteranen fluisteren, omdat we Jan in het verleden af en toe hebben geholpen om zijn verzameling in opbouw verder uit te breiden. Sommige gekozen liedjes waren niet bij iedereen bekend; de kiezer trad dan naar voren en op als voorzanger. Zo was bijvoorbeeld Leo's prettige stem te horen. Ik ben vergeten bij welk lied.
Tussendoor gaven andere sterren acte de présence. Rineke van Rijn, die vorig jaar ook al had laten zien dat ze er wat van kon, deelde op papier een drietal liederen uit waarbij zijzelf een zeer passende tekst had gedicht. Goed te zingen! Met een boodschap die wel moet overkomen. Ze staan hieronder (O praat toch niet, Allen zwijgen, en Heerlijk is 't om saam te zingen). Een vierde lied zong zij grotendeels solo (Komt vrienden ...).
Hans presenteerde een alternatieve tekst bij het oude socialistische strijdlied Op naar het licht (Op naar de Kroeg). Hij deelde de drie slotregels op papierstrookjes uit zodat we ook hem uit volle borst konden ondersteunen. De ('blad-')muziek van dit krachtige meerstemmige lied, gecomponeerd door Anton Krelage, heb ik overigens nergens kunnen vinden, ook niet op internet, dezer dagen.
En Mark presenteerde, samen met Marja, Gré en Hans, zijn nieuwe Texellied (Het Eilandgevoel), op de wijs van Greenfields van The Brothers Four c.q. Verte Campagne van de Compagnons de la Chanson. Een tweede stem op papier daarbij hebben we in voorbereiding. Iedereen kent de melodie (uit de jaren '60), en die is geweldig. Ook dit lied zouden we in de toekomst aan de bundel willen toevoegen.

Zelf heb ik mijn fototoestel in mijn tas gelaten (luiheid), want ik zag Mark en Gerrit een paar foto's maken. Die van Gerrit mislukten helaas, maar die van Mark zijn hier te zien: